Van de artiest
"Er bestaat een soort gratie die weigert eigendom te zijn, en dit paard draagt precies dat. Kleuren botsen om hem heen, blauw en goud en violet vloeien samen in vormen, en toch blijft het paard zelf onaangeraakt door de chaos, kalm in het middelpunt ervan, bewegend alsof hij het ritme bepaalt in plaats van het te volgen.
Zijn manen vangen elke kleur op zonder er één te absorberen. Dat is de essentie van ongetemde gratie, zo'n complete aanwezigheid dat die niet kan worden gedempt, geleend of ingeperkt door iets om haar heen, zelfs niet door een wereld die zo luid is."